среда, 21 июня 2017 г.

ԱՐԱՄԱԶԴ - ՍԱՆԱՏ ԿՈՒՄԱՐԱՅԻ ՆՈՐ ՈՒՂԵՐՁԸ

 Ներկայումս միայն ձեր ջանքերից է կախված մարդկության ապագան
 
Սանատ Կումարա
20 հունիսի, 2017 թ.
 
ԵՍ ԵՄ Սանատ Կումարան:
Ես ահա եկել եմ:
Որքան էլ դժվարին լինեն մոլորակի պայմանները, Մենք ձեզ օգնության ենք շտապում: Եվ մեր ամեն մի հանդիպման ժամանակ ձեզ ենք մեկնում Մեր օգնության ձեռքը:
Անփոփոխ կերպով:
Մշտապես:
Աշխարհների միջով:
Այսօր Ես եկել եմ, որպեսզի պատասխանեմ այն հարցին, որը մտովի կամ բարձրաձայն հնչեցնում են ձեզնից շատերը. «Ի՞նչ անել... Կա՞ արդյոք որևէ ելք այն փակուղուց, որին այժմ դեմ է առել մարդկությունը»:
Պաշտելինե՛րս, Ես չեմ հոգնում կրկնել, որ ցանկացած իրավիճակից միշտ կա աստվածային ելք, և ցանկացած խնդիր ունի իր աստվածային լուծումը:
Եթե այդ ելքն ու այդ լուծումը չլինեին, ապա Մենք այսքան ջանք ու էներգիա չէինք ծախսի, որ գանք ու ձեզ հասցնենք Մեր Խոսքը:
Այժմ Ես ուզում եմ ձեզ հիշեցնել, որ ներկայումս Երկրի վրա մարմնավորվել են աննախադեպ քանակությամբ լուսակիրներ:
144 000 մարմնավորված լուսակիրներից յուրաքանչյուրը ներուժ ունի հասնելու Քրիստոս-գիտակցության մակարդակին: Դուք նաև գիտեք, որ դա մարդկային գիտակցության այն մակարդակն է, որով հնարավոր է դառնում մարդկանց ամենաբարձր մակարդակի համախմբումը: Ըստ էության, գիտակցության այդ մակարդակն առավելագույն չափով մոտեցված է Համբարձյալ Դասերին:
Գիտակցության այդ մակարդակում հնարավոր է լուսակիրների ճշմարիտ Ոգեղեն համախմբում:
Դա Սուրբ Հոգու Համայնքի գիտակցության մակարդակն է: Դա նաև Երկրի վրա Լույսի Եղբայրության գիտակցության մակարդակն է:
Եվ դա է հենց այն մակարդակը, որին անհրաժեշտ է ձգտել-հասնել...
Հենց որ 144 000 լուսակիրները հասնեն Քրիստոսի գիտակցության մակարդակին և միաբանվեն Երկրի հոգևոր Եղբայրության մեջ, մոլորակի իրադրությունը կփոխվի համարյա ակնթարթորեն:
Ինչու՞ մինչև այժմ դա տեղի չի ունենում: Ինչու՞ լուսակիրները չեն կարողանում միաբանվել...
Ես կարող եմ պատասխանել այդ հարցին:
Պատճառը ձեր մեջ փնտրեք: Երբ Միասնության, Եղբայրության և Սիրո Ոգին հառնում է ձեր սրտերում, ձեր գիտակցությամբ դուք բարձրանում եք Քրիստոս-գիտակցության մակարդակին:
Ձեզնից ամեն ոք ունեցել է պայծառացման, ներքին երջանկության և Բերկրանքի այդպիսի րոպեներ:
Սակայն ամբողջ խնդիրն այն է, որ կարողանաք այդ վիճակը պահպանել հնարավորինս երկար ժամանակով. սկզբում՝ մեկ ժամ, հետո՝ ամբողջ օրվա ընթացքում, այնուհետև՝ շաբաթների, ամիսների, տարվա ընթացքում:
Այնժամ վրա կհասնի այն պահը, երբ գիտակցության այդ մակարդակը ձեզ համար բնական կդառնա, և այլևս ոչ մի պատրվակով դուք չեք ուզենա բաժանվել դրանից: Աշխարհի ոչ մի հրապուրանք այլևս ունակ չի լինի ձեզ դուրս հանելու աստվածային ներքին Ուղուց:
Իսկ հիմա եկեք միասին խորհրդածենք. ինչու՞, չնայած բոլոր ջանքերին, չի հաջողվում պահպանել գիտակցության այդ բարձր մակարդակը:
Կան աշխարհում գործող ուժեր, որոնց Մենք անվանում ենք Մեզ հակադիր ուժեր: Այդ ուժերի խնդիրն է՝ թույլ չտալ մարդկությանը, որ անցում կատարի իր էվոլյուցիոն զարգացման նոր մակարդակին:
Այդ ուժերը գործում են ինչպես հենց ձեր ներսից, այնպես էլ դրսից: Ուստի, պաշտելինե՛րս, դժվա՜ր է ոչ միայն գիտակցության արժանավայել մակարդակ  պահպանելը, այլև թեկուզ կարճ ժամանակով դրան հասնելը:
Իսկ ո՞րն է ելքը...
Միայն ամենօրյա գիտակցված ջանքերի գործադրումը՝ Աստծուն մոտենալու համար...
Միայն համառությունը...
Միայն նվիրվածությունն Աստծո Կամքին...
Դուք հստակ պետք է գիտակցեք, որ ներկայումս միայն ձեր ջանքերից է կախված մարդկության ապագան:
Հարկավոր է միաբանվել անարատության ու նվիրվածության ճերմակահուր-լազուր դրոշի ներքո:
Անխտիր բոլոր լուսակիրներին է դա վերաբերում...
Միշտ հիշե՛ք. միաբանվելու, համագործակցելու ունակությունը՝ Քրիստոս-գիտակցություն ձեռք բերելու հայտանիշն է:
Ջրհոսի դարաշրջանի էներգիաները՝ միաբանության, համագործակցության էներգիաներն են:
Ուստի այն ամենը, ինչ Նոր դարաշրջանի էներգիաներին հակառակ է գործում, կսրբվի երկրի երեսից:
Դա անբեկանելի գործընթաց է:
Ուստի և ձեզ Ուսմունք է տրվում ընտրության մասին:
Ինքներդ եք ընտրում՝ ընթանա՞լ Ուղով, թե՞ արժանանալ խաշամի ճակատագրին:
Դա ձե՛ր ընտրության հարցն է:
Եվ այդտեղ է ձեր պատասխանատվությունը:
Աստված ամենակարող է:
Բայց Նա չի միջամտի ձեր ազատ կամքին:
Եվ եթե ձեր ազատ կամքով դուք որոշել եք ընթանալ դեպի անդունդ տանող ուղով, ապա դա ձեր ընտրությունն է և ձեր պատասխանատվությունը:
Արդեն իսկ մարմին առած 144 000 լուսակիրները, որոնք ունակ կդառնան պահպանելու իրենց Քրիստոս-գիտակցության մակարդակը, կփոխեն աշխարհը:
Կա պլան, և կա համապատասխան շարժման ուղղություն:
Ե՛վ ինքներդ ձեզ, և՛ ձեր կողքին եղածներին ամեն օր հիշեցրե՛ք գիտակցության հնարավորինս բարձր մակարդակ պահպանելու անհրաժեշտության մասին:
Ամեն օր ձգտե՛ք համախմբվել անարատության ու բարոյականության, Աստծո Կամքին նվիրվածության և դեպի լուսավոր ապագա մղվածության ճերմակահուր-լազուր դրոշի ներքո:
Ես ձեզ հաջողություն եմ մաղթում դեպի Հավերժություն տանող ձեր Ուղու վրա...

ԵՍ ԵՄ Սանատ Կումարան: ՕՄ

Տատյանա Միկուշինա, 2017 թ.

թարգմանեց Խ. Մանասելյանը

вторник, 11 октября 2016 г.

ՍՊԻՏԱՄԱ ԶՐԱԴԱՇՏ - Պատիվ ու գովք ուղղահավատներին...

Սպիտամա Զրադաշտ
6 հունիսի, 2010 թ.
Պատիվ ու գովք ուղղահավատներին... 

ԵՍ ԵՄ Զրադաշտը...
Ես այսօր եկել եմ, որպեսզի ձեր սրտերում բորբոքեմ Հուրը...
Ա՜խ, մարդկանց հիշողությունը որքա՜ն կարճ է: Թերևս ձեզնից շատ քչերն են հիմա հիշում, որ ես շատ անգամ եմ մարմին առել Երկրի վրա, որպեսզի Երկրի մարդկությանը մատուցեմ իր աստվածային բնույթի մասին Ուսմունքը: Եվ Հուրն է, որ ամենից ավելի լավ է նշանավորում մարդու աստվածային բնույթը:
Դուք մոռացել եք ձեր աստվածային ծագման մասին: Ուստի մեզ՝ Մեծ Սպիտակ Եղբայրության Վեհապետներիս, վիճակվում է կրկին ու կրկին ձեզ այցի գալ տարբեր դեսպանորդների միջոցով, որպեսզի ձեզ հիշեցնենք ձեր Աստվածայնության մասին:
Ես եղա իմ Ուսուցչի՝ Արամազդի մարգարեն: Հավանաբար հիմա ձեզ ավելի քաջածանոթ է իմ Ուսուցչի մի այլ անունը՝ Սանատ Կումարա...
Այո, այո՛, Սանատ Կումարա... Այդ Մեծ Ոգին շատ բան է արել Երկրի մարդկության համար և հիմա ևս շարունակում է Իր Գործը:
Եվ ձեզնից շատերը, շա՜տ շատերը կարող են հիշել իրենց վաղեմի կապը Սանատ Կումարայի հետ: Այդ հուշը ներքին մակարդակներով առկա է ձեր ներսում և հազիվհազ է դրսևորվում ձեր արտաքին գիտակցությամբ:
Ո՜վ, Սանատ Կումարայի ուղղահավատնե՛ր...
Ո՜վ, Սանատ Կումարայի մաքրակյացնե՛ր...
Ձեզնից շատերը հիմա կարդում են իմ այս Ուղերձը: Ձեզնից շատերն այժմ մարմնավորվել են մոլորակի վրա, որպեսզի համակշռություն պահպանեն, որպեսզի իրենց մարմիններով անցկացնեն Հուրը՝ արարչական Հուրը, որի նշանը ֆիզիկական ոլորտում կրակի բոցն է: Այն ձեզ հիշեցնում է ձեր էության մասին. քանզի նուրբ ոլորտից դուք երևում եք հենց կրակի բոցերի պես: Եվ ես բերկրանք եմ զգում, երբ մոլորակին տիրած խավարում այսուայնտեղ հանկարծ բռնկվում է Սպասավորության ջահը: Եվ ձեր շուրջը լուսավորվում է Պայծառեցման այն Լույսով, որով լեցուն է ձեր էությունը:
Ես մտաբերում եմ այն հեռավոր ժամանակները, երբ մարդկանց նվաճումները չէին գնահատվում ո՛չ քսակի հաստությամբ, ո՛չ էլ զբաղեցրած պաշտոնով: Հիշում եմ այն ժամանակները, երբ մարդիկ աշխարհում ամենից առավել բարձր էին դասում արարչական Հրո ի հայտ գալը մարդու ներսից: Եվ այդ Հուրն անզեն աչքով տեսանելի էր լինում: Հնարավոր չէր լինում ո՛չ թաքցնել սեփական նվաճումները, ո՛չ էլ մարդկանց մոլորեցնել կեղծ ձեռքբերումներով, որովհետև ամեն ինչ ակներև էր դառնում: Աստվածային Հուրը միայն աչքերից չէր շողարձակում, այլ բառացիորեն պարուրում էր բոլոր մարմինները՝ ներառյալ նաև ֆիզիկականը:
Դրանք երանավետ, ոչնչի հետ չհամեմատվող ժամանակներ էին: Իսկ Սանատ Կումարան հնարավորություն ուներ տարին մեկ անգամ՝ Հրո տոնի ժամանակ, ներկա գտնվելու մեր մեջ: Եվ բոլորը հնարավորություն էին ստանում տեսնելու Իր պատկերն այն Հրո միջով, որով Ինքն իջնում էր:
Որքան բարձր էին լինում մարդու հոգևոր նվաճումները, այնքան նա ավելի շատ էր կարողանում մոտ գալ Արամազդին և խոնարհվել Նրա առաջ: Իսկ նրանք, որոնց աստվածային բանականությունը մթագնված էր լինում, նույնպես փորձում էին մոտենալ՝ հավակնելով ցուցադրել Աստծո հետ իրենց միասնությունը: Սակայն անմիջապես այրվում էին Արամազդի արարչական Հրում կամ շուտափույթ հեռու էին փախչում խանձված կատուների պես:
Ձեր օրոք այդպես չէ: Դուք պատվում եք ոչ թե բարեմասնությունը, այլ արատը: Եվ չունեք չափանիշ, որով կարողանայիք զանազանել մեկը մյուսից: Ամեն ինչը ձեզ նույնաբար գորշ ու անբարետես է երևում: Սակայն ես պնդում եմ, որ ձեր մեջ կա՛ն ուղղահավատներ: Եվ ես դեպի նրանց սրտերն եմ առաքում իմ Հուրը. այդ ճառագայթն այժմ կարող է Կրակ բորբոքել նրանց սրտերի զոհարանի վրա: Եվ մարմրող ճրագների միջավայրում նորից կբորբոքվի արարչական Հուրը:
Ձեր խնդիրն է՝ ետ բերել այն օրհնյալ ժամանակները, երբ աստվածային Էակները կարողանում էին այցի գալ ձեզ: Թեկուզ կարճատև, թեկուզ տարին մեկ անգամ՝ բայց եթե դա հաջողվի, ապա դուք ի վիճակի կլինեք ամբողջ տարվա ընթացքում բարձր պահել ձեր գիտակցությունը և թույլ չտալ այն պարսավելի անապատացումը, որն այժմ տիրում է ձեր աշխարհում:
Ձեր գիտակցության բոլոր մգլապատ անկյունները, նրա վրա նստած ողջ վաղեմի փոշին անհրաժեշտ է այրել արարչական Հրով:
Թո՛ղ որ հրե սալամանդրներն այժմ զբաղվեն Երկիր մոլորակի տարածքի մաքրման գործով:
Թո՛ղ որ Երկիրը ստանա իր մկրտությունը Հրով և մաքրազերծվի խավարից ու քայքայումից:
Ես եկել եմ ձեր սրտերում կրկին բորբոքելու Հրո պաշտամունքը: Եկել եմ ձեր սրտերում հաստատելու հավատն ու նվիրվածությունը Արամազդի՝ Սանատ Կումարայի նկատմամբ:
Նոր դավանանքներ ի հայտ եկան այն կրոնի փոխարեն, որը ես հիմնադրեցի և եղա դրա մարգարեն: Իրենց հիմքում այդ նոր դավանանքները ոչնչով չէին հակասում զրադաշտականությանը: Սակայն Հրո դրսևորումը նվազեց: Եվ մարդիկ կորցրին գիտակցության այն բարձր մակարդակը, որի շնորհիվ կարողանում էին արարչական Հուր իջեցնել Երկիր մոլորակի համար: Եվ ամեն ինչը ենթակա դարձավ ավելի ու ավելի շատ անապատացման: Մարդիկ դադարեցին տարբերել Լույսը խավարից:
Ձեր խնդիրն է՝ վերականգնել Հրո անցումը ձեր աշխարհով: Դուք դա կարող եք անել ձեր չակրաների միջոցով:
Նվիրյալ ու ճշմարիտ Այրե՛ր Սանատ Կումարայի. 144 000 Քրիստոս-Էակնե՛ր, որ մշտապես մարմնավորվում և կրում եք ձեր Սպասավորության ջահը. ձեր ժամը հասե՜լ է: Արթնացե՜ք...
Ձեր հերոսական ջանքերի շնորհիվ է հենց, որ այս ողջ ժամանակի ընթացքում մոլորակը հարատևում է: Բայց այժմ հասել է այն պահը, երբ դուք պետք է սրընթաց առաջ անցնեք:
Պատիվ ու գո՜վք ուղղահավատ առաջամարտիկներին...
Ձեզ վիճակված է անխոնջ կերպով աստվածային սկզբունքներ հաստատել մոլորակի վրա: Գործունեության ամեն մի բնագավառում: Ամեն ինչում...
Եվ ձեր էության խորքից վեր հառնող արաչական Հրից խանձված կատուների պես հեռու կփախչեն բոլոր նրանք, ովքեր կփորձեն մնալ հին գիտակցությանբ և պահպանել իրենց եսակենտրոնությունն ու վատագույն վարվելակերպերը:
Մաքրակյացնե՛ր Սանատ Կումարայի, Ոգու մարտիկնե՛ր, առա՜ջ...
Հիմա ձե՛ր հերթն է...


ԵՍ ԵՄ Զրադաշտը՝ հանուն Երկրի մարդկության Սպասավորության Բոցում

Տատյանա Միկուշինա, 2010թ.
թարգմանեց Խ. Մանասելյանը

вторник, 21 июня 2016 г.

ՏԵՐ ՇԻՎԱՅԻ (ՇԻՎԻՆԻ-ՍԻՒՆԻ) ՆՈՐ ՈՒՂԵՐՁԸ

Ուսմունք Լույսի կիզակետի մասին

Տեր Շիվա
20 հունիսի, 2016 թ.

ԵՍ ԵՄ Շիվան...
Ես եկել եմ ամառային արևադարձի այս օրով...
Ես պատրաստ եմ հանուն ձեզ հաղթահարելու բոլոր դժվարություններն ու խոչընդոտները, որպեսզի դուք կարողանաք վայելել մեր հաղորդակցության բերկրանքը:
Այժմ ես կամենում եմ, որ դուք կենտրոնացնեք ձեր բոլոր ուժերը և ձեր հոգու ունակությունները:
Հեռացե՛ք առօրեական ունայն մտքերից:
Մարե՛ք քմայքների կրակը:
Հեռու՛ վանեք հակասական զգացմունքները:
Վայելե՛ք ներքին անդորրը, հավերժությունը՝ հավերժության շնչառությունը:
Ներշնչում...
Արտաշնչում...
Միացե՛ք համայն Տիեզերքի շնչառությանը:
Ա՛յ, հիմա կարող եմ ձեզ հետ կիսվել Վեհապետների Ուսմունքով:
Այսօրվա մեր զրույցի առարկան կլինի մի բան, որը շոշափել հնարավոր չէ, և ձեզնից շատերն էլ նույնիսկ ունակ չեն այն զգալու:
Ստիպված կլինեք ուղղակի հավատալու իմ խոսքին: Իսկ եթե հավատալ չեք ուզում, ապա  իմաստ չունի, որ կարդաք կամ լսեք իմ Ուղերձը:
Այսպիսով, պետք է ասեմ, որ մեր Ուղերձներում, հատկապես՝ մեր Դեսպանորդի գործունեության սկզբնական շրջանում, մենք հիշատակել ենք այնպիսի մի հասկացություն, ինչպիսին Լույսի կիզակետն է:
Դուք երևի հիշում եք, որ 2005 թվականին Լույսի կիզակետն Ամերիկայից տեղափոխվեց Ռուսաստան:
Իսկ ի՞նչ բան է Լույսի կիզակետը:
Ես այսօր ձեզ Ուսմունք կտամ հենց այդ թեմայի վերաբերյալ:
Լույսի կիզակետը՝ Աստվածային էներգիա փոխանցելու հնարավորությունն է: Այն տարածության ու ժամանակի իրական մի կետ է, որով վիթխարի քանակությամբ Աստվածային էներգիա է փոխանցվում ֆիզիկական աշխարհին: Աստվածային էներգիայի այդ քանակությունը միանգամայն բավարար է, որպեսզի աշխարհի ցանկացած երկրում իրականացվեն ցանկացած փոփոխություններ:
Սակայն, որպեսզի այդ փոփոխություններն իրականացվեն, պետք է բավարարվեն որոշակի պայմաններ:
Նախ ասենք, որ Լույսի կիզակետն անշարժ ամրացված չէ ֆիզիկական աշխարհում ինչ-որ տեղ: Այն ո՛չ քար է, ո՛չ էլ շինություն:
Լույսի կիզակետն ամրակցված է մեր Դեսպանորդի նուրբ մարմիններին: Դա ֆիզիկական աշխարհին Լույս փոխանցելու նրա ունակությունն է, որը նա ձեռք է բերել ինչպես նախկին մարմնավորումների, այնպես էլ ներկա կյանքի ընթացքում:
Նրա Լույս փոխանցելու ունակությունը դեռ չի նշանակում, թե այդ Լույսը՝ Աստվածային էներգիան, կհասնի թանձրաշխարհին: Ո՛չ, որպեսզի Աստվածային էներգիան տեղ հասնի, անհրաժեշտ է, որ դրա համար առկա լինեն համայն տիեզերքի Բարձրագույն Խորհուրդների և Կարմայական Վարչության համապատասխան որոշումները:
Ներկայումս մեր Դեսպանորդի նուրբ մարմիններին ամրակցված Լույսի կիզակետը փոխանցում է իր նախատեսված հզորության սոսկ 10 տոկոսի չափով:
Ինչու՞ է այդպես...
Պատճառն այն է, որ ֆիզիկական ոլորտում մեր պլանների իրականացման համար պայմաններ չկան:
Մենք երկար ենք խոսել այն հնարավորության մասին, որը 2005 թվականին ընձեռնվեց Ռուսաստանին:
Սակայն անհրաժեշտ էր, որ ֆիզիկական ոլորտում այդ հնարավորության իրականացման համար համապատասխան պայմաններ ստեղծվեն:
Մենք բազմակիորեն խնդրեցինք հոգ տանել մեր Դեսպանորդի համար, ինչը պահանջում էր նվիրյալ սրտերի՝ այնպիսի սրտերի առկայություն, որոնք պատրաստ են ինքնազոհողության գնալ՝ հանուն Լույսի, հանուն Վեհապետների պլանների իրականացման:
Ինչպե՞ս է աշխատում Լույսի կիզակետը. նախ պետք է գտնվեն նկրտում ունեցող, նվիրյալ սրտեր, որոնք մեր Դեսպանորդի նկատմամբ տածած սիրո զգացման, երախտագիտության, հարգանքի ու ակնածանքի շնորհիվ ունակ են դառնում ստանալու այն Աստվածային էներգիայի մի մասը, որը նախատեսված է մեր Լույսի կիզակետի միջոցով տարածել ֆիզիկական աշխարհում:
Եվ մեր էներգիայի նկատմամբ ընկալունակ հոգիների քանակի աճին զուգընթաց՝ Մենք սկսում ենք մեծացնել էներգիայի աղբյուրի հզորությունը, ինչի արդյունքում Լույսի կիզակետով բավարար քանակի էներգիա է ներմղվում  ֆիզիկական աշխարհ:
Այդ ընթացքում մեզ նվիրված սաներից յուրաքանչյուրն ավելի ու ավելի շատ Աստվածային էներգիա է ստանում՝ նման այն բանին, ինչպես ատոմակայանից դեպի դուրս տարածվող լարերով հոսանքը հասնում է բազմաթիվ օբյեկտների, աշխատեցնում մեխանիզմներն ու մեքենաները, լուսավորում տներն ու փողոցները:
Ճիշտ նույն կերպ՝ գործին պատրաստ սրտերի միջոցով Աստվածային էներգիայով հագեցվում է տարածությունը: Ֆիզիկական ոլորտի թրթռանքները փոխվում են, ինչի արդյունքում այն արատավոր բաները, որոնք այժմ տեղի են ունենում Երկրում, կանխարգելվում են տարածությունը հագեցրած Աստվածային Լույսով: Ճիշտ այնպես, ինչպես հանցագործների համար համեմատաբար դժվար է լինում օրը ցերեկով մութ գործեր կատարելը:
Այնուհանդերձ տեղի չունեցավ այն, ինչ Մենք ակնկալում էինք:
Մեր Ուսմունքը մարդկանց պահանջարկին չհամապատասխանեց:
Թեև Մեր Ուսմունքը շատերն էին կարդում, սակայն չգտնվեցին նրանք, որոնց սրտերում լիարժեքորեն բռնկվեր Սպասավորության բոցը:
Կրկնեմ մեկ անգամ ևս՝ Սպասավորության բոցը բռնկվում է միայն այն սրտերում, որտեղ առկա են Վեհապետների և մեր Դեսպանորդի նկատմամբ նվիրվածություն, սեր, երախտագիտություն, հարգանք ու ակնածանք:
Անցած տասը տարիների ընթացքում Մենք չկարողացանք բավարար քանակությամբ այդպիսի նվիրյալ սրտեր գտնել:
Ուստիև Լույսի կիզակետը չէր կարող գործել ամբողջ հզորությամբ, և մարդիկ բավարար քանակի էներգիա չստացան, որպեսզի բարեփոխեն ֆիզիկական ոլորտը:
Իսկ այն բանից հետո, երբ 2012 թ-ին հաշվեհարդարի փորձ եղավ մեր Դեսպանորդի նկատմամբ, Ես նրան հրամայեցի անհապաղ լքել Ռուսաստանի տարածքը:
Եվ այսպես, Աստվածային հնարավորությունը ներկայումս չի գործում Ռուսաստանի տարածքում:
Լույսի կիզակետը դուրս է հանված Ռուսաստանից:
Այս կամ այն երկրի զարթոնքը կամ որևէ երկրում տեղի ունեցած տնտեսական հրաշքը մարդկային ինտելեկտը հակված է կապելու գիտության ու տեխնիկայի նվաճումների, կառավարման կամ էլ առաջավոր տեխնոլոգիաների ներդրման հետ:
Սակայն այդ ամենը սոսկ հետևանքն են այն բանի, որ այս կամ այն երկրի ժողովուրդը թույլ է տալիս, որ իր տարածքում Վեհապետների դեսպանորդ ներկա գտնվի:
Մեր ոչ բոլոր դեսպանորդներն են ազդարարվում: Նրանցից շատերը գործում են կատարելապես անհայտ, բայց և կարողանում են Աստվածային էներգիա ներարկել այնտեղ, որտեղ դա անհրաժեշտ է անել՝ ըստ Վեհապետների պլանների:
Իսկ եթե որևէ երկրում մեր դեսպանորդը հետապնդվում է, հալածվում և հարգանքի չի արժանանում, ապա այդ երկիրը կանգնում է անդունդի եզրին...
Սակայն ցանկացած պահի կարելի է փոխել նման իրավիճակը:
Բարեփոխումների համար անհրաժեշտ Աստծո էներգիան անսահմանափակ է:
Սակայն ֆիզիկական ոլորտի բոլոր բարեփոխումները կարող են տեղի ունենալ միայն մարդկանց սրտերով:
Ձեր ձեռքերով և ոտքերով:
Դրա համար է ասվում, որ ապագան կախված է յուրաքանչյուրիցդ՝ տառացիորեն յուրաքանչյուրից, ով հիմա կարդում է այս տողերը:
Եվ քանի որ Ռուսաստանը առանցքային երկիր է համարվել, որից կախված է ամբողջ մոլորակի ապագան, ապա այդ երկրում բարեփոխումների բացակայությունը մոտակա ժամանակներում իր համապատասխան արձագանքը կգտնի ամբողջ մոլորակի համար:
Աստվածային հնարավորությունն այս անգամ չհաջողվեց իրացնել:
Կլինի՞ այլ հնարավորություն և ե՞րբ...
Իսկ դա ձեզնից յուրաքանչյուրից է կախված, պաշտելինե՛րս:

ԵՍ ԵՄ Շիվան...

Տատյանա Միկուշինա, 2016թ.
թարգմանեց Խ. Մանասելյանը 

пятница, 10 июня 2016 г.

ԿԱՐԵՎՈՐԱԳՈՒՅՆ ՆԱԽԱՊԱՅՄԱՆ

«Նոր Հայաստանի» հրապարակած Հայտարարության վերնագիրը և հիմնական շեշտադրումը ճիշտ կլիներ, որ այսպիսին լիներ՝ «Տարածաշրջանային անվտանգության համատեղ ՀՕՊ համակարգի ստեղծման պայմանագիր ստորագրելու նախապայմանը՝ Արցախը Հայաստանի Հանրապետության հետ միավորելն է՝ որպես մեկ միասնական պետություն»: Այս նույն նախապայմանը ՀՀ ԱԺ-ը պետք է առաջ քաշեր դեռևս ԵՏՄ մտնելուց առաջ, բայց դե, ո՞վ է ինձ լսողը...
Ասել եմ և էլի՛ կասեմ՝ առանց Արցախի ինչ-ինչ միջազգային կառույցների մեջ մտնելը կամ միջպետական պայմանագիր ու համաձայնագիր ստորագրելը՝ պետական մակարդակի տխմարություն է ու մեր կողմից կատարված հանցագործություն մեր իսկ ժողովրդի դեմ:
Ոմանք այնքա՜ն անուշադիր են ֆբ-ում և այլուր տարբեր ժամանակներում ու տարբեր առիթներով արված իմ գրառումների ու ահազանգերի նկատմամբ, որ հազար անգամ ասելուց ու բացատրելուց հետո՛ էլ կարող են հարցնել՝ իսկ ինչպե՞ս Արցախը և ՀՀ-ն մեկ միասնական պետություն դարձնենք... Չալարեմ, կրկնեմ մի անգամ ևս՝ միասնական ու միաժամանակյա համաժողովրդական Հանրաքվեով, որը պետք է նշանակեն և անցկացնեն մեր երկու դանդալոշ նախագահները:
Կհարցնեք նաև՝ իսկ ո՞վ կամ ի՞նչը կստիպի, որ մեր դանդալոշ նախագահները վերջապես գնան այդ քայլին: Պատասխանում եմ՝ մենք բոլորս. ավելի կոնկրետ՝ մեր ժողովրդի երկու հատվածների համաժողովրդական հզոր Շարժումը, որն այդ նպատակին հասնելու համար կարող է և իրավունք ունի ծայրահեղ դեպքում նաև զենքի դիմել:
Հետո չեք ամաչի և վերջին անամոթ հա՛րցն էլ կտաք՝ իսկ ո՞վ պետք կազմակերպի այդ համաժողովրդական Շարժումը... Վա՜յ, տնաշեննե՛ր, 70 հատ կուսակցություն ունեք և այդ թվից կրկնակի ավել ՀԿ-ներ ու միավորումներ. էլ ինչի՞ համար են դրանք ստեղծված, եթե այս ամենակարևոր հարցում մատը մատին չպիտի խփեն: Էլ չասած, որ կա նաև լրագրողների մի հսկայական բանակ, որ ամեն մի դատարկ առիթով ժողովրդին բզբզելու և քնահարամ անելու հարցում խելքն իրենը չի:

Մի «քնած առյուծն» ի՞նչ է, որ համատեղ ուժերով՝ իրար հետ համագործակցելով, խելք-խելքի տալով, ձեռք-ձեռքի տալով, չկարողանանք արթնացնել... Եվ դա այն դեպքում, երբ, ինչպես վերջին ժամանակներում իրավացիորեն հաճախ ենք սիրում կրկնել, աշխարհասփյուռ հայությունը կամ մեր ազգն ի վերուստ օժտված է այնպիսի ներուժով, որ կարող աշխարհի բոլոր «քնած առյուծներին» մեկ առ մեկ արթնացնել՝ լինի դա գերմանու առյուծ, ինգլիզի առյուծ, ռսի առյուծ, թե՝ այլ: Հայոց Ցեղասպանության ճանաչման ներկա հաղթարշավը՝ սոսկ դրա մասնավոր վկայությունն է:
Ուրիշների առյուծներին կարողանում ենք արթնացնել, մե՛ր իսկ առյուծին՝ ո՞չ...

четверг, 19 мая 2016 г.

ԴԵՎԻ ՀՈԳԵՎԱՐՔԸ

«-Տղա՛, մին էլ զարկ...»
Հերոսը մեր հեքիաթի
Մեն մի զարկ է տալիս քաջ.
Դևն ինքը թող անջատի
Իր կեսերը ձախ ու աջ:
«Ադրբեջանն» ու «Թուրքիան»
Երկու կեսն են նույն դևի:
Հոգևարքն այս նավթաքամ
Էլ շատ երկար չի տևի.
Մի ամբարտակ կփլվի
Կամ հողմերը կցնցեն,
Եվ դևն անշունչ կփռվի
Անմիաբան ու անզեն:
Խաչիկ-Ապեր
20.05.2016 թ.

вторник, 10 мая 2016 г.

ՕՐԻՆԱԳԻԾ՝ ՀՀ ԱԺ-ում քննարկելու համար

Հիմնվելով պատմա-աշխարհագրական անհերքելի ճշմարտությունների՝ փաստերի, բազմաթիվ գրավոր վկայությունների, պահպանված հայկական պատմա-ճարտարապետական հնամենի բազում հուշարձանների առկայության վրա, ինչպես նաև հաշվի առնելով 19-րդ դարի վերջից մինչև մեր օրերը մեր տարածաշրջանում տեղի ունեցած սահմանային վերաձևումները, որոնց մեծ մասն օտար ու գիշատիչ պետական կազմավորումների կողմից կրել են զավթողական, շովինիստական, հակամարդկային և, հետևաբար, անօրեն ու դատապարտելի բնույթ՝

Հայաստանի Հանրապետության Ազգային Ժողովը որոշում է.

1. Չճանաչել Հայոց Արցախ աշխարհը որպես առանձին և ինքնուրույն պետություն, այլ այն ընդունել որպես միջազգայնորեն ճանաչված Հայաստանի Հանրապետության անբաժան մաս:

2. Հնարավորինս սեղմ ժամկետում՝ ներկայիս ՀՀ և ԼՂՀ բնակչության շրջանում միաժամանակ, համաժողովրդական Հանրաքվե անցկացնել և ստանալ ժողովրդի համաձայնությունը մեկ միասնական հայկական պետություն հռչակելու վերաբերյալ:

3. Չճանաչել 1918 թ-ին Թուրքիայի և բոլշևիկյան Ռուսաստանի հանցավոր համաձայնությամբ ապօրինաբար կազմավորված և հետագայում «Ադրբեջան» կոչված պետությունը՝ այն զուրկ համարելով պատմական ու էթնիկական հիմքերից:

4. Հնարավոր բոլոր միջոցներով նպաստել, որ «Ադրբեջան» կոչված տարածքի բնիկ ժողովուրդները՝ լեզգիները, թալիշները, ավարները, ծախուրները և այլք, ստեղծեն իրենց ինքնուրույն պետական կազմավորումները և տեր կանգնեն իրենց պատմական բնօրրաններին:

5. Թյուրիմացաբար «Ադրբեջան» կոչված տարածքի բնիկ ժողովուրդների ազգային-ազատագրական և պետականաշինական գործընթացների ավարտից անմիջապես հետո, նրանց կառավարությունների հետ բարիդրացիական և փոխշահավետ համաձայնության գալով, ճշգրտել միասնական նորաստեղծ հայկական պետության սահմանները և դրանք ամրագրել միջազգային մակարդակով:

среда, 4 мая 2016 г.

ՃԱՆԱՉՎԵԼՈՒ ՄՈԼՈՒՑՔ

Մեր ազգային սնապարծության ցայտուն արտահայտություններից մեկն էլ օտարների կողմից ճանաչված լինելու մոլուցքն է: Դա մեր լոպազ պետական պաշտոնյաներին իրավունք և միջոցներ է տալիս, որ իրար հերթ չտալով թռչեն արտասահման, մի քանի օրով ապրեն շքեղ հյուրանոցներում, հպարտ-հպարտ ճեմեն միջազգային հաստատությունների սրահներում և իբր ինչ-որ կարևոր հարցեր քննարկեն օտարազգի իրենց նման լոպազների ու անբանների հետ: Եվ քանի որ նման ցանկություններ ունեցողների թիվն անչափ մեծ է մեր հայրենակիցների շրջանում, ուստի մեկի փոխարեն երկու անկախ պետություն ենք ուզում ստեղծել, հռչակել և միջազգայնորեն ճանաչվել: Արդեն իսկ ունենք երկու նախագահ, երկու օրենսդիր մարմին, երկու կառավարություն և արտգործ նախարարություն, երկու բանակ և այլն: Ընդ որում, աչք ենք փակում կամ հաշտվում այն փաստի հետ, որ պետական պաշտոնյաների ճնշող մեծամասնությունն առիթը բաց չեն թողնում և արդեն բավականին հմտացել են պետական միջոցներ մսխելու կամ փոշիացնելու գործերում:
Ավելի լավ է չճանաչված լինել, բայց լինել միասնական և ուժեղ, քան մաս-մաս ճանաչված լինել, բայց մնալ ջլատված ու թույլ: Արցախի անկախությունը մեր կողմից ճանաչելը հակասում է այս տրամաբանությանը: Արդարացված չէ նաև դա որպես «միջանկյալ ու ժամանակավոր» քայլ ներկայացնելը. դրանով ու՞մ ենք ուզում խաբել՝ ինքներս մե՞զ, թե՞ օտարներին: Առավել քան ակնհայտ է, որ այդ քայլը վնասից բացի մեզ որևէ շոշափելի օգուտ չի տա. Արցախը կշարունակի բաց վերք մնալ հայ ազգի համար՝ կրկին երկար ժամանակ մնալով ներքին ու արտաքին շահարկումների առարկա: Նույնքան անհեթեթ է նաև անկախ Արցախի հետ ռազմաքաղաքական դաշինք կնքելու Սերժ Սարգսյանի գաղափարն ու նախաձեռնությունը: Այս պարագայում նույնպես բնական հարց է ծագում. դրանով ու՞մ է ուզում խաբել լուրջ ու թթված տեսք ընդունած մեր նախագահը՝ մե՞զ, թե՞ օտարներին...Հայոց բանակն ուղղակի չի կարող միաբան ու վճռական չգործել, քանի որ ներկայումս հրատապ ու կենսական խնդիր է դրված մեր առջև՝ թուրք ազերիներին հետ շպրտել մեր սահմաններից և միասնաբար կանխել նրանց բոլոր ստոր ոտնձգությունները: Իհարկե, այդ գործն ավելի արդյունավետ ու հեշտ կարվեր, եթե բանակը ղեկավարվեր մեկ ընդհանուր շտաբից, ինչը բնական ու հասկանալի կլիներ, եթե ունենայինք մեկ միասնական պետություն՝ իր բոլոր անհրաժեշտ կառույցներով ու ատրիբուտներով: Իսկ դրա համար անհրաժեշտ է ու պարտադիր, որ միասնական ու միաժամանակյա հանրաքվեով հռչակվի մեկ միասնական հայկական պետության ծնունդը: Այս մասին տարբեր առիթներով բազմիցս ասել եմ, բայց իմ խոսքը միշտ հնչել է և հիմա նույնպես շարունակում է հնչել որպես «ձայն բառբառոյ անապատի»... Հենց վաղը մեր խելառ ու ցնդած երեսփոխանները պատրաստվում են ձեռնամուխ լինել Արցախի անկախության «ճանաչման» հարցի քննարկմանը, որ իբր թե դրանով վախեցնեն թուրքերին, ռուսներին և էլի չգիտեմ, թե ում:
Ձեր այդ անխոհեմ քայլը միայն և միայն մեզ համար կարող է ահավոր ու անդառնալի հետևանքների հանգեցնել, ո՜վ, հիպնոսացված և անհեռատես երեսփոխաննե՛ր...