среда, 16 января 2019 г.

Ինքնակենսագրական հոդված Տ. Ն. Միկուշինայի մասին (“Awareness Magazine”) ամսագրում


Ինքնակենսագրական հոդված Տ. Ն. Միկուշինայի մասին՝

ամերիկյան «Բանիմացություն» (“Awareness Magazine”) ամսագրում

Իմ ամենամեծ բացահայտումն այն էր,
որ Աստծո աշխարհը հենց այնտեղ է,
որտեղ գտնվում ենք ես և մեզնից յուրաքանչյուրը


Ես ծնվել եմ Արևմտյան Սիբիրի հարավում գտնվող Օմսկ քաղաքում, մի պետության մեջ, որն այժմ չկա՝ Խորհրդային Միությունում:




Ես Աստծո կողմը չէի ձգվում: Սակայն 15 տարեկանում մարզական վնասվածք ստացա և բժիշկների թույլ տված բազմակի սխալների պատճառով սկսեցի մեռնել: Ախտորոշումս՝ սեպսիս,  արյան ընդհանուր վարակվածություն: Մեռնելուս գործը տևեց մոտ մեկ շաբաթ: Հետո բոլորովին անսպասելի սկսեցի ապաքինվել:

Երբ վերագտա ինքս ինձ, հանկարծ հստակ գիտակցեցի, որ մի այլ աշխարհից եմ հետ եկել: Եվ այդ աշխարհում ես ինձ լավ էի զգում՝ անհամեմատ ավելի լավ, քան շրջակա ֆիզիկական աշխարհում: Ինձ գերել էին երկու գաղափարներ. առաջինը՝ հասկացել էի, որ Աստված կա և Նրան պետք է գտնել, և երկրորդ՝ ես պետք է սովորեմ:

Սակայն հասարակությունը, որում ապրում էի, Աստծո գոյությունը չէր ընդունում: Ուստի չկարողացա գտնել այն վայրը, որտեղ կարող էի գիտելիք ստանալ Աստծո մասին:
Ես գերազանցությամբ տեխնիկական համալսարան ավարտեցի, 13 տարի աշխատեցի կոսմիկական տեխնիկայի կառուցման նախագծային բաժանմունքում:

Հետո սկսվեց «վերակառուցման» շրջանը, և դադարեցին աշխատավարձ վճարել: Ես հաշվապահական գործ սովորեցի և փոքր բիզնեսի բնագավառում 10 տարի աշխատեցի որպես հաշվապահ:

1997 թ-ին իմ ձեռքն ընկավ ամերիկյան «Սամմիթ Լայթհաուզ» կազմակերպության Ուսմունքը: Մասնակցեցի այդ կազմակերպության մի քանի միջոցառումների, որոնք անցկացվում էին Ռուսաստանում:

Իմ ծանոթներից շատերն ուցում էին դեսպանորդ դառնալ և Վեհապետներից թելադրություններ ընդունել: Իմ մտքին նման բան չկար: Բայց ավելի հաճախ էի հիշում այն, ինչ հասկացել էի 15 տարեկանում. ես պետք է գտնեմ Աստծուն:

2000 թ-ին իմ կյանքում հայտնվեց մեկը, որն առաջարկեց ինձ սովորեցնել ներխոկում (медитация) անել: Ես դա չէի ուզում: Սակայն այդ մարդու համառ խնդրանքներից հետո համաձայնեցի փորձել:

Տառացիորեն երկու ամիս հետո ես սկսեցի լսել իմ Բարձրագույն Ես-ին: Հետո էլ սկսեցի լսել նուրբ ոլորտի իմ Ուսուցչին: Ապա Ուսուցիչները սկսեցին փոխարինել մեկը մյուսին՝ Կութհումի, Սանատ Կումարա, Սուրիա, Մայտրեյա, Տեր Շիվա... Ներխոկումների ընթացքում վիթխարի աշխատանք էր կատարվում իմ գիտակցության և ենթագիտակցության հետ: Ինձ սովորեցնում էին լսել Վեհապետներին: Աստիճանաբար ես Նրանց ավելի ու ավելի լավ էի լսում:

Պահանջվեց երեք տարի, որպեսզի Վեհապետները բացեն իմ չակրաները և համալարեն դրանց համակարգը:

2002 թ-ի 4 ամիսների ընթացքում ես մի մեծ թեստ անցա: Եթե ինձ առաջարկեին մի անգամ էլ անցնել նույն թեստը, ապա չէի կարողանա: Ես ամբողջովին փլուզվել էի: Երբեմն նույնիսկ ուժ չէի գտնում, որ կերակուր պատրաստեմ ինձ համար:

Տարեվերջին ինձ այցելեց Տեր Մայտրեյան, և Նրա ներկայությամբ ես հանկարծ անսովոր հնազանդություն զգացի Աստծո կամքի առաջ: Ես հասկացա, որ ընդամենը մի ավազահատիկ եմ Աստծո ձեռքում: Նա անսահման սիրում է ինձ: Ես էլ՝ Նրան: Այնքան ուժեղ, որ պատրաստ եմ ենթարկվել Նրան, ինչ էլ որ ասի: Եվ եթե Աստված ուզենար, որ ես մեռնեմ, ապա ուրախությամբ կենթարկվեի Նրա կամքին:

Երբ հաջորդական երեք ներխոկումների ընթացքում ինձ հաջողվեց հասնել հնազանդության այդ նույն վիճակին, թեստն ավարտվեց:

Ես շարունակեցի ներխոկումներս: Դրանք միանգամայն զարմանալի ներխոկումներ էին: Մի անգամ ես հայտնվեցի կատարյալ երանության վիճակում, երբ հասել եմ ամեն ինչին և այլևս գնալու տեղ չկա: Դա լիակատար խաղաղվածության ու լիակատար երջանկության մի վիճակ էր: Ես մարմինս չէի զգում: Միակ բանը, որ ուզում էի՝ դուրս չգալ այդ վիճակից: Բայց շուտով ամեն ինչ վերջացավ:

Դա ինձ համար մեծ բացահայտումը եղավ. Աստծո աշխարհը հենց այնտեղ է, որտեղ գտնվում ենք ես և մեզնից յուրաքանչյուրը: Մեզ այդ աշխարհից բաժանում է մեր գիտակցության մակարդակը՝ մեր թրթռանքը:

Դեպի Աստված տանող Ուղին դրսում չի գտնվում: Այն հենց իմ ներսում է:

2004 թ-ին մի ներխոկման ժամանակ ես իմացա, որ ինձ շնորհվել է Մեծ Սպիտակ Եղբայրության Դեսպանորդի Պատմուճան:

Մեծ Սպիտակ Եղբայրությունը՝ Լույսի այն Էակների հավաքական անվանումն է, որոնք հասել են էվոլյուցիոն զարգացման հաջորդ աստիճանին: Նրանք ներկա են Լինելիության նուրբ ոլորտներում: «Մեծ» բառն այստեղ մատնանշում է այդ Էակների հոգևոր նվաճումների բարձր աստիճանը: «Սպիտակը»՝ խորհրդանշում է Լույսի այդ Էակների աուրաների անբիծ ճերմակությունը: Իսկ «Եղբայրություն» բառն այն է արտահայտում, որ Լույսի այդ Էակների միջև հաստատված են փոխհարաբերությունների միանգամայն այլ սկզբունքներ: Նրանք համայն տիեզերքի Արարչի և իրար հետ մշտապես գտնվում են Սիրո ու Միասնության վիճակում:

Մեծ Սպիտակ Եղբայրության Դեսպանորդի Պատմուճան շնորհվում է միայն հատուկ պատրաստվածություն անցած անհատականություններին՝ նրանց, որոնց Եղբայրությունը վստահում է, որ ֆիզիկական ոլորտում ներկայացնեն Իրեն: Պատմուճանի առկայությունը թույլ է տալիս, հատուկ մեթոդիկայի կիրառման միջոցով, հավաստիության մեծ աստիճանով Ուղերձներ ընդունել և փոխանցել Լինելիության Բարձրագույն Ոլորտների Էակների կողմից:

Այդ իրադարձության մասին ես նշում կատարեցի իմ օրագրում և մի որոշ ժամանակ մոռացա այդ մասին: Ես մտածում էի, որ եթե իրապես ինձ շնորհվել է Մեծ Սպիտակ Եղբայրության Դեսպանորդի Պատմուճան, ապա դա վաղ թե ուշ իրեն կդրսևորի ֆիզիկական ոլորտում:

Այդ ընթացքում նամակագրություն ունեի ԱՄՆ-ում ապրող մի կնոջ հետ: Նա թելադրություններ էր ընդունում Համբարձյալ Վեհապետներից և կարողանում էր հաղորդակցվել Նրանց հետ: Մի առիթով ես նրան տեղեկացրի, որ ես Մեծ Սպիտակ Եղբայրության Դեսպանորդի պատմուճան ունեմ:

Այդ ժամանակ ես հաշվապահ էի աշխատում և ինձ թվում էր, թե միաժամանակ ապրում եմ երկու աշխարհներում. ներխոկումների ժամանակ՝ Աստծո աշխարհում, իսկ մնացած ժամանակ՝ սովորական հաշվապահ եմ:

2004 թ-ի օգոստոսի 31-ին, միանգամայն ծիծաղելի պատրվակով, ինձ ազատեցին աշխատանքից. վճարման հանձնարարականում մի տառ էի բաց թողել...
Ես արդեն 46 տարեկան էի: Հաշվառման կանգնեցի զբաղվածության ապահովման ծառայությունում, բայց տարիքիս պատճառով ինձ ոչ մի տեղ գործի չէին ընդունում՝ ասելով, թե «չափազանց ծեր ես»:

2005 թ-ի մարտի 3-ին Ամերիկայից իմ ծանոթն ինձ գրեց, որ իրեն այցելել է Վեապետ Մորիան և հայտնել, որ իմ Մեծ Սպիտակ Եղբայրության Դեսպանորդի Պատմուճանն ակտիվանում է, և ես պետք է սկսեմ Թելադրություններ ընդունել Վեհապետներից:

Ես նրան պատասխանեցի, որ լսում եմ Վեհապետներին, բայց դեռ ոչ մի անգամ Նրանցից Թելադրություն չեմ ընդունել: Բայց նա իր նամակներում էլի ու էլի էր պնդում նույն բանը:

Ամերիկայում առավոտ էր, ինձ մոտ՝ ուշ գիշեր: Ես գրեցի ընկերուհուս, որ եթե Վեհապետները գան և ինձ թելադրություն տան, ապա նա առաջին մարդը կլինի, որ կիմանա այդ մասին: Դրանից հետո քնով անցա:

Երբ առավոտյան սկսեցի ներխոկումս, ինձ այցելեց Սանատ Կումարան: Ես տեսա, թե ինչպես է սենյակը լցվում լուսարձակող դեղնա-վարդագույն մշուշով: Սանակ Կումարան ասաց, որ ուզում է իմ միջոցով Ուղերձ տալ:

Ես ասացի, որ ուրախ կլինեի Ուղերձն ընդունել, բայց գրիպ ու մրսածություն ունեմ:
Նա ասաց. «Ուղարկում եմ բուժիչ ճառագայթ»: Մի րոպե անց և՛ մրսածությունս անցավ, և՛ գրիպի հետքերն իսպառ չքացան:

Եվ ահա Վեհապետներից ընդունեցի առաջին Ուղերձը: Դա տեղի ունեցավ 2005 թ-ի մարտի 4-ին:

Վեհապետներն օր-օրի շարունակում էին գալ, և ես ամեն օր Ուղերձ էի ընդունում: Վեհապետները տարբեր էին: Լույսի ավելի քան 50 Էակներ՝ տարբեր աշխարհներից:
Այդպես անցավ մեկ ամիս: Ես շարունակում էի այցելել զբաղվածության կենտրոն, բայց ինձ համար աշխատանք չէր ճարվում:

Փողերս վերջանալու վրա էին, և ես ստիպված էի սահմանափակել իմ սնունդը: Առավոտյան ուտում էի կես բաժակ վարսակի փաթիլներ, իսկ երեկոյան՝ կես բաժակ հնդկաձավար կամ բրինձ:

Իսկ թելադրություններն ամեն օր գալիս էին առանց ընդմիջման: Վեհապետները պայման էին դրել, որ նույն օրվա ընթացքում դրանք զետեղեմ «Սիրիուս» կոչված համացանցային կայքում (http://sirius-ru.net ):

Ինքնուրույն չէի կարողանում հասկանալ, թե այդ ամենն ինչպես է տեղի ունենում, և թե իմ այդ գրառումները որևէ արժեք ունե՞ն, թե՞՝ ոչ: Ինձ վրդովում էր այն, որ առաջին հինգ Թելադրությունները հրապարակելուց հետո ամերիկացի իմ ծանոթն ինձ գրեց, թե պետք է վերջ տամ թելադրություններ ընդունելու գործին, քանի որ դրանք ընդունում եմ իմ ենթագիտակցության միջից:

Ես դիմեցի իմ ծանոթներին, նրանք էլ ինձ ուղարկեցին իրենց ծանոթ պայծառատեսների մոտ: Բոլոր նրանք, ում մոտ եղա, նույն բանն էին ասում, թե իմ ընդունած Ուղերձներն իսկապես աստվածային ծագում ունեն:

Թելադրությունների վերջը չէր երևում. մարտ, ապրիլ, մայիս, հունիս... Հունիսի սկզբից ինձ համար դժվարացավ աշխատանքային ռիթմը պահպանելը: Առավոտյան արթանում էի մեն մի մտքով՝ պետք է Թելադրություն ընդունեմ: Օրն արագ ավարտվում էր, և իմ մտքում լոկ այն էր լինում, թե վաղը պետք է Թելադրություն ընդունեմ:

Դա շատ ծանր էր ինձ համար... Չորսամսյա լարված աշխատանք, երբ պահանջվում է լսել անլսելին, տեսնել անտեսանելին:

Բայց դա դեռ ընդամենն Ուղերձների առաջին շրջանն էր, որ Վեհապետները տվեցին իմ միջոցով:

Դրան հետևեց 12-ամյա նույնպիսի լարված աշխատանքը:

Ես այլևս չէի կարողանում քաղաքում ապրել: Մարդկանց օգնության շնորհիվ ինձ հաջողվեց առանձնատուն կառուցել Օմսկի մոտակայքում:

Այդ տանն Ուղերձներ ընդունեցի մինչև 2012 թվականը:

2012թ-ի ապրիլի 12-ին տան շուրջը եղած փայտյա ցանկապատը չորս կողմից կրակ տվին: Հրդեհն արագորեն տարածվեց սոճիների ու կեչիների վրա: Հրդեհի բոցերը 10 մետրից բարձր էին: Դա ուղղակի կրակի ու ծխի պատ էր:

Ինձ հետ ևս 5 հոգի կային, որոնք օգնության էին հասել: Մենք ստիպված եղանք թաքնվել տան ներսում, քանի որ դրսում սաստիկ շոգ էր ու ծուխ:

Ես բարձրացա ձեղնահարկ, որպեսզի իրեր դուրս բերեմ: Բայց լսեցի, թե ինչպես է տանիքն արդեն ճարճատում: Տանիքի ծածկի տակ փրփրաթիթեղի շերտ կար, որը խիստ դյուրավառ է և վառվելիս թունավոր ծուխ է արձակում: Եվ այդտեղ ես հասկացա, որ բոլորս դատապարտված ենք վառվելու: Դա անխուսափելի էր թվում:

Մտաբերեցի, որ հարկավոր է Աստծուց օգնություն աղերսել: Սկսեցի կանչել. «Միքայել Հրեշտակապե՛տ, օգնի՛ր, օգնի՛ր, օգնի՛ր...»:

Մի քանի այդպիսի կանչերից հետո զգացի, որ տանիքն այլևս չի ճարճատում. կրակի աղմուկը կարծես դադարել է: Ավելի ուշ տեսա, որ սոճին, որի սաղարթը հասել ու հպվում էր ձեղնահարկին, հանկարծակի դադարեց այրվել: Կրակն արդեն ներքևի ճյուղերին էր հասել ու այրել դրանք, բայց սոճին ինքնուրույն հանգավ: Կրակը ոչ ոք չմարեց:

Այն, որ մենք փրկվեցինք, ուղղակի հրաշք էր:

Վեհապետների պնդմամբ ես ստիպված եղա լքել Ռուսաստանը: Անընդհատ մի վայրից մյուսն էի տեղափոխվում, որպեսզի հարմար տեղ գտնեմ աշխատելու և Ուղերձներն ընդունելու համար:

Ուղերձների քանակը հասավ 500-ի, լույս տեսան ավելի քան 70 գրքեր: Դրանցից շատերն այսօր թարգմանվել են անգլերեն, գերմաներեն, բուլղարերեն, լատիշերեն, լիտվերեն, պորտուգալերեն, հայերեն և մի շարք այլ լեզուներով:

Կուզենայի, որ իմ ընդունած Ուղերձների շնորհիվ մարդիկ հասկանային, որ Աստված հենց այնտեղ է, որտեղ մենք կանք: Մեզ Նրանից բաժանում են միայն մեր թրթռանքները:

Ըստ էության, մենք բոլորս Աստված ենք՝ մարմին առած վիճակով: Մեզնից յուրաքանչյուրով Աստված դրսևորում է Ինքն իրեն:

Տատյանա Միկուշինա,
Լույս և սեր
թարգմանեց Խ. Մանասելյանը   


пятница, 28 декабря 2018 г.

Դեսպանորդ Տ. Ն. Միկուշինայի ինքնակենսագրականը՝ «Awareness» ամերիկյան ամսագրում

Самым большим моим открытием было то, что Божественный мир находится прямо там, где нахожусь я и каждый из нас [1]


Я родилась на юге Западной Сибири в городе Омске, в государстве, которого сейчас нет: в Советском Союзе.
Вся моя жизнь складывалась помимо моих желаний и стремлений. Как бы сама собой.
Я не стремилась к Богу. Однако в 15 лет получила спортивную травму и из-за многократных ошибок врачей стала умирать. У меня был сепсис, общее заражение крови. Умирала я примерно неделю. И потом совершенно неожиданно стала поправляться.
Когда я пришла в себя, я вдруг отчётливо поняла, что вернулась из другого мира. И мне в том мире было очень хорошо. Гораздо лучше, чем в окружающем физическом мире. Мной овладели две идеи: первая – я поняла, что Бог есть и Его необходимо найти, и вторая – что я должна учиться.
Однако в обществе, в котором я жила, утверждалось, что Бога нет. Поэтому я нигде не могла найти, где получить знания о Боге.
Я окончила с отличием технический университет, работала 13 лет в конструкторском бюро над проектированием космической техники.
Потом началась перестройка, и перестали платить заработную плату. Я обучилась на бухгалтера и 10 лет работала главным бухгалтером в малом бизнесе.
В 1997 году я нашла Учение американской организации Саммит Лайтхауз. Посетила несколько мероприятий этой организации, которые проводились в России.
Многие из знакомых мне людей хотели быть посланниками и принимать диктовки от Владык. Я не хотела этого. Но всё чаще вспоминала о том, что поняла в 15 лет: я должна была найти Бога.
В 2000 году в моей жизни появился человек, который предложил научить меня медитировать. Я не хотела медитировать.
Однако после многих настойчивых просьб со стороны этого человека я согласилась попробовать.
Буквально через пару месяцев я стала слышать своё Высшее Я. А затем я стала слышать своего Учителя на тонком плане. Один Учитель сменял другого: Кутхуми, Санат Кумара, Сурия, Майтрейя, Господь Шива... Во время медитаций происходила грандиозная работа с моим сознанием и подсознанием. Меня обучали слышать Владык. Я стала слышать всё лучше и лучше.
Три года понадобилось Владыкам, чтобы раскрыть мои чакры и настроить мою систему чакр.
В 2002 году в течение 4-х месяцев я проходила большой тест. Если бы мне предложили пройти его ещё раз, то я бы не смогла. Я была полностью разрушена. Порой не был сил даже приготовить себе еду.
Перед новым 2003 годом пришёл Господь Майтрейя, и в Его присутствии я вдруг почувствовала необыкновенное смирение перед волей Бога. Я поняла, что я лишь маленькая песчинка в руках Бога. Он бесконечно любит меня. И я люблю Его. Настолько сильно, что готова подчиниться всему, что Он скажет. И если Бог пожелал бы, чтобы я умерла, то я с радостью подчинилась бы Его воле.
Когда в течение трёх медитаций подряд мне удалось достичь состояния такого смирения, то тест закончился.
Я продолжала медитировать. Это были совершенно удивительные медитации. Однажды я попала в совершенно блаженное состояние, когда всего достиг и некуда больше идти. Состояние полного покоя и полного счастья. Я не чувствовала своего тела. Единственное, что мне хотелось, чтобы это состояние не покидало меня никогда. Но потом всё закончилось.
Это было самое большое моё открытие: Божественный мир находится прямо там, где нахожусь я и каждый из нас. И нас отделяет от этого мира только наш уровень сознания, наши вибрации.
Весь Путь к Богу лежит не снаружи. Он лежит внутри меня самой.
В 2004 году во время медитации я узнала, что мне дали Мантию Посланника Великого Белого Братства.
Великое Белое Братство – наименование общности Существ Света, которые достигли следующей ступени эволюционного развития. Они пребывают в более тонких сферах Бытия. Слово «Великое» означает высокую ступень духовных достижений этих Существ. Слово «Белое» символизирует безупречно белое свечение аур этих Существ Света. Слово «Братство» говорит о совершенно других принципах взаимоотношений между этими Существами Света. Они постоянно пребывают в состоянии Любви и единства друг с другом и с Творцом этой вселенной.
Мантией Посланника Великого Белого Братства наделяются индивидуумы, прошедшие специальную подготовку, те, кому Братство доверяет представлять Его интересы на физическом плане. Мантия позволяет с помощью специальной методики с большой степенью достоверности принимать и передавать человечеству Послания Существ из Высших Сфер Бытия.
Я сделала запись об этом событии в дневнике и на какое-то время забыла о нём. Я подумала, что, если у меня действительно есть Мантия Посланника Великого Белого Братства, то она должна проявить себя на физическом плане.
В это время я состояла в переписке с женщиной из США. Она принимала в то время диктовки от Вознесённых Владык и могла с ними общаться. Как-то в переписке я сообщила ей, что у меня есть мантия Посланника Великого Белого Братства.
В то время я работала бухгалтером, и мне казалось, что я живу одновременно в двух мирах: во время медитаций – в Божественном мире, а остальное время я – обычный бухгалтер.
31 августа 2004 года меня уволили с работы под совершенно смешным предлогом: я пропустила букву в платёжном поручении.
Мне было 46 лет. Я встала на учёт в службу занятости, но на работу меня не брали по причине возраста. Невозможно было найти работу, так как я была «слишком старая».
3 марта 2005 года мне написала моя знакомая из Америки и сообщила, что к ней приходил Владыка Мория и сказал, что моя Мантия Посланника Великого Белого Братства становится активной и я должна начать принимать Диктовки от Владык.
Я написала в ответ, что я слышу Владык, но никогда не принимала Диктовок от Них. Тогда она написала мне ещё раз и ещё раз.
В Америке было утро, у меня – поздняя ночь. Я написала, что если Владыки придут ко мне давать диктовки, то она будет первым человеком, кто об этом узнает. Я уснула.
Когда на другой день я стала медитировать. Ко мне пришёл Санат Кумара. Я увидела, как вся комната наполнилась жёлто-розовым светящимся туманом. Санат Кумара сказал, что Он хочет дать через меня Послание.
Я сказала, что рада бы принять, но у меня грипп и насморк.
Он сказал: «Посылаю луч исцеления». Через минуту у меня не было насморка, и все признаки гриппа исчезли.
Я приняла первое Послание от Владык. Это произошло 4 марта 2005 года.
Владыки продолжали приходить каждый день. И каждый день я принимала по одному Посланию. Владыки были разные. Более 50-ти существ Света из разных миров.
Так прошёл месяц. Я продолжала ходить в службу занятости, но работы для меня не было.
Мои деньги подходили к концу, и я вынуждена была ограничить своё питание. Я съедала полстакана овсяных хлопьев утром и полстакана гречневой или рисовой крупы вечером.
А диктовки продолжались каждый день без перерыва. Условием Владык было, что я буду ставить диктовки в тот же день на свой сайт «Сириус» https://sirius-ru.net.
Самостоятельно я не могла понять, как всё это происходит и есть ли какая-либо ценность в том, что я записываю. Меня смутило то, что моя знакомая из Америки после первых пяти принятых мной Диктовок написала, что мне следует прекратить принимать Диктовки, так как я якобы принимаю их из своего подсознания.
Я стала обращаться к знакомым, они посылали меня к своим знакомым, ясновидящим. Все, к кому я обращалась, подтвердили, что Послания, которые я принимаю, действительно имеют Божественное происхождение.
Диктовки продолжались. Март, апрель, май и июнь. В начале июня мне стало тяжело поддерживать рабочий ритм. Я вставала утром, и у меня была одна мысль – нужно принять Диктовку. Быстро наступал вечер, и у меня была одна мысль: завтра нужно принимать Диктовку.
Это было очень тяжело. Четыре месяца напряжённой работы, когда требовалось услышать то, что не слышно, увидеть то, что не видно.
Но это был только первый цикл Посланий, который Владыки дали через меня.
Потом было 12 лет такой же напряжённой работы.
Я не могла больше жить в городе. Благодаря помощи людей мне удалось построить дом недалеко от Омска.
 
В этом доме я принимала Послания до 2012 года.
19 апреля 2012 года подожгли деревянный забор вокруг моего дома с четырёх сторон. Огонь быстро перекинулся на сосны и берёзы. Высота пламени составляла больше 10 метров. Это была стена дыма и огня.
Со мной было 5 человек, которые прибежали на помощь. Мы вынуждены были спрятаться от огня внутри дома, так как снаружи был сильный жар и дым.
Я поднялась на мансарду, чтобы взять вещи. Однако я услышала, как от огня отщёлкивается сайдинг под крышей. Под сайдингом был пенопласт. Все эти материалы очень горючи, и дым при их сгорании ядовит. И тут я поняла, что мы все сгорим. Это неизбежно.
Я вспомнила, что нужно просить о помощи Бога. Я стала кричать: «Архангел Михаил! На помощь! На помощь! На помощь!»
После нескольких призывов я поняла, что сайдинг перестал отщёлкиваться и шум огня как бы стих. Позже я увидела, как сосна, которая касалась ветвями сайдинга на мансарде, внезапно перестала гореть. Следы от огня дошли до нижних веток, нижние ветки обгорели, но сосна потухла сама. Её никто не тушил.
То, что мы тогда спаслись, было просто чудом.
По настоянию Владык я вынуждена была уехать из России. Я всё время перемещалась в поисках места, где можно было работать и принимать Послания.
Всего мной принято около 500 Посланий и написано свыше 70 книг. Многие книги переведены на английский, немецкий, болгарский, латышский, литовский, португальский, армянский и некоторые другие языки.
Мне бы хотелось, чтобы благодаря принятым мной Посланиям люди поняли, что Бог находится прямо там, где находимся мы. И нас отделяет от Него только уровень наших вибраций.
Собственно, мы все и есть Бог в воплощении. Через каждого из нас Бог проявляет Себя.
Татьяна Микушина
Свет и Любовь!

[1] Статья была опубликована в американском журнале «Осознанность» («Awareness Magazine»).
Журнал «Осознанность» уже более 25 лет является просветительским изданием для многих искателей Истины. Этот журнал привлекает внимание увлекательными и содержательными статьями и другими материалами, направленными на возвышение сознания жителей планеты Земля.
В настоящее время более 40 000 номеров издания распространяется бесплатно во многих городах штата Калифорния, включая Лос-Анджелес, Санта-Барбару, Сан-Диего, округ Вентура и Ориндж, район Внутренняя Империя, а также в штатах Аризона, Нью-Мексико и Гавайи.
Сегодня издание насчитывает более 2500 подписчиков онлайн-рассылки и специальных объявлений. Мы рады сообщить, что в текущем номере этого журнала нам удалось разместить уникальную статью, написанную Посланником Великого Белого Братства Татьяной Николаевной Микушиной специально для этого выпуска. Это проникновенный и искренний рассказ о важнейшем этапе жизни Посланника, впервые представленный американской аудитории.

суббота, 22 декабря 2018 г.

ՏԵՐ ՄԱՅՏՐԵՅԱՅԻ ՆՈՐ ՈՒՂԵՐՁԸ

Ձեռնադրումների Ուղին միշտ բաց է այն հոգիների համար,
որոնք հավատարիմ են Աստծուն և Վեհապետներին

Տեր Մայտրեյա
19 դեկտեմբերի, 2018 թ.

ԵՍ ԵՄ Մայտրեյան՝ Երկնքի մեծ Ողորմածությամբ կրկին ձեզ այցի եկածս: Մեր հաղորդակցության քաղցր րոպեներն ապրելն այնքա՜ն հազվադեպ է... Եվ ահա այս անգամ Ես եկել եմ բացառապես տիեզերական Բարեգթության ու Կարեկցության շնորհիվ: Զի Համբարձյալ Դասերը գիտեն, թե որքա՜ն ծանր է մարմնավորված լուսավոր հոգիների վիճակը, երբ խավարն ավելի ու ավելի է խտանում:
Ես հիշում եմ մեր Դեսպանորդի միջոցով կայացած մեր առաջին հանդիպումները: Հիշու՞մ եք, թե ինչպես ձեզ հրավիրեցի իմ Ձեռնադրումների Դպրոցը: Օ՜, դա անմոռանալի էր... Չհամբարձված սաներին հատկացված դասարանը լեփ-լեցուն էր դիմորդների հոծ խմբով:
Սակայն տարեցտարի դասարանում տեղերը դատարկվում ու դատարկվում էին, մինչև որ վերջին աշակերտները լքեցին նուրբ ոլորտի Իմ մենաստանում գտնվող Դպրոցը:
Մեկը պարզապես մոռացավ, որ գրանցվել է Ձեռնադրումների Իմ Դպրոցում, մյուսը գտավ մի այլ, ավելի հեշտ ուղի, մի ուրիշն էլ գործեց ամենաահավոր մեղքը՝ դավաճանություն:
Իմ Դպրոցի դռներն առաջվա պես լայնորեն բաց են: Սակայն այլևս չկան Ինձ մոտ ուսանելու ցանկություն ունեցողներ:
Նրանք, ովքեր լքեցին Իմ Դպրոցը, իրենց այս մարմնավորման ընթացքում այլևս չեն կարողանա հետ վերադառնալ: Նախկին աշակերտների մեծամասնությանը հարկ կլինի ևս 7 մարմնավորում անցնել, որ կրկին հնարավորություն ստանան ուսանելու Ձեռնադրումների Դպրոցում:
Իսկ նրանք, որ դավաճանության ծանր մեղքը գործեցին, ամենայն հավանականությամբ այլևս երբեք չեն կարողանա ուսում ստանալ Իմ անձնական ղեկավարությամբ:
Վիթխարի աստվածային հնարավորությունը ձեռքից բաց է թողնված: Սակայն այսօր Ես չեմ եկել, որ ձեզ ամոթանք տամ և վհատության գիրկը նետեմ: Իմ խնդիրն է՝ ձեզ բացատրել, թե ինչ հետևանքներ են ունենում ձեր կատարած ընտրությունները: Մարդկությունը շատ կարճ հիշողություն ունի, ուստի շատ քչերն են ունակ նկատելու այն կապը, որ գոյություն ունի սեփական նախընտրանքների և դրանց հետևանքների միջև:
Քաղաքակրթության հետագա ընթացքը որոշող ընտրությունները կատարում են, որպես կանոն, մարդկության առաջադեմ մասի ներկայացուցիչները՝ մարմնավորվածներից լավագույնները: Ներկայումս այդ ընտրություններն արդեն կատարված են, և դուք անխուսափելիորեն կբախվեք դրանց հետևանքների հետ:
Տառապանքները մաքրում են հոգին և բացում նոր հնարավորություն:
Ապաշխարանքն ու զղջումը կիսով չափ թեթևացնում են կարմայական բեռն ու տառապանքները:
Համբարձյալ Դասերը մշտապես ձեր կողքին են: Ոչ մի պարագայում մենք չենք լքում ձեզ: Սակայն հենց ինքներդ եք ձեզ հեռացնում Աստծուց և Համբարձյալ Դասերից: Այդ կտրվածությունը ձեզ զրկում է աստվածային գիտակցության վիճակներից՝ Բերկրանքից, Սիրուց, Անդորրից ու Ներդաշնակությունից:
Մենք ոչ մի տեղ չենք հեռացել:
Մենք մշտապես ձեզ հետ ենք:
Սակայն հիմա ձեզնից ավելի շատ ջանքեր կպահանջվեն, որպեսզի լսեք Մեզ և հասկանաք Մեր Ուսմունքը:
Եթե ձեր աշխարհից համանման օրինակ բերելու լինենք, ապա անցած 14 տարիների ընթացքում Մեր Դեսպանորդի միջոցով Մեր Ուսմունքը տալով՝ ձեզ ներկայացրինք դրա «պրեզենտացիան», ինչպես դա ընդունված է ձեր ցուցահանդեսներում ու խանութներում:
Մենք ընդհուպ մոտեցանք ձեզ և ներկայացրինք Մեր Ուսմունքը: Ես ինքս այս Դեսպանորդի միջոցով երեք միջոցառում անցկացրի, որոնց ընթացքում ոչ միայն դրսևորեցի Իմ ներկայությունը, այլև տվեցի Իմ Օրհնությունը: Ալմաստի միջոցով Ես ազդակ հաղորդեցի ձեր ներքին էությանը, որն ունակ էր արթնացնելու ձեր Աստվածայնությունը, ձեզ մղելու դեպի Ներքին Ուղին և դրանով ընթանալու:
Հարյուրավոր մարդիկ ստացան Իմ այդ ազդակն ու Իմ պատգամը:
Սակայն ստացված աստվածային Էներգիան, ավա՜ղ, ծախսվեց ո՛չ աստվածային գործերի համար...
Մեր Դեսպանորդի միջոցով Մենք ընդհուպ մերձեցանք չհամբարձված մարդկությանը: Բավականաչափ ամբողջական ձևով ներկայացրեցինք Մեր Ուսմունքը: Եվ հիմա, երբ բոլոր ընտրություններն արդեն կատարված են, Մեր Ուսմունքը պարունակող գրքերը Մենք կդնենք ամենաբարձր դարակի վրա՝ երբևէ մարդկությանը տրված ամենաբարձր ուսմունքների կողքին:
Հիմա արդեն ինքներդ պետք է ուղիներ փնտրեք Ուսմունքը ձեզ մատչելի դարձնելու համար:
Մարդկությունը չի գնահատում այն, ինչ տրվում է ազատ ու ձրի:
Դե ինչ, խիզախեք և գիտելիքներ ձեռք բերեք սեփական ջանքերի գնով:
Մոտ 12 տարի առաջ այս Դեսպանորդի միջոցով Ես դիմեցի ռուսաստանաբնակներին և խնդրեցի հոգալ Մեր Դեսպանորդի համար:
12 տարի անցնելուց հետո ի՞նչ արդյունք ունենք...
Տունը, որտեղից տրվում էին Մեր Ուղերձները, և որը Մեր Դեսպանորդն ինքն էր կառուցել, հրդեհի ճարակ դարձավ:
Աշրամը, որը Մենք 5 տարիների ընթացքում ողողել էինք Լույսով, պղծվեց ու կործանվեց:
Ռուսաստանի հողում տեղակայված մեր առաջնադետքը վերացվեց:
Տխու՜ր արդյունք է...
Եվ շա՜տ ափսոս, որ մարդկության լավագույն ներկայացուցիչներն իրենց նախապատվությունը տվեցին ո՛չ այն ուղուն, որը մարդկությանն ուսուցանում ենք Մենք՝ Համբարձյալ Դասերս:
Սակայն Ես ձեզ պետք է հիշեցնեմ, որ Ձեռնադրումների Ուղին անհատական բնույթ ունի: Դա այն Ուղին է, որը ձեր հոգիներին հնարավորություն է ընձեռում մեկ մարմնավորման ընթացքում հասնել էվոլյուցիոն զարգացման հաջորդ մակարդակին: Եվ այդ Ուղին հիմա էլ է բաց՝ անկախ ամեն ինչից: Քանի որ արտաքին հանգամանքներն ավելի ու ավելի են խստանում, ապա Ուղու վրա ունեցած ձեր ձեռքբերումները ևս, անկախ արտաքին հանգամանքներից, բազմակիորեն աճում են:
Եթե նույնիսկ համայն մարդկությունը վստահաբար ընթանա դեպի անդունդ, ապա ձեր խնդիրն է՝ ապավինել ձեր ներսի Աստծուն և դժվարին իրավիճակներում վարվել ձեր Խղճի թելադրանքով:
Այլընտրանքը մեկն է՝ կա՛մ ընտրում եք ձեր հոգու անմահությունը, կա՛մ ձեր մարմնի համար ապահովում եք կուշտ ու հարմարավետ կյանք:
Տեղի է ունենում այն, ինչին հավատում եք:
Եթե հավատում եք Աստծուն և Համբարձյալ Վեհապետներին, ապա վաղ թե ուշ կլինեք Մեզ հետ:
Եթե ընտրում եք խաբկանքներով ու հրապուրանքներով լի արտաքին պատրանքային աշխարհը, ապա կմնաք այդ աշխարհում, որը կավարտի իր գոյությունը:
Մեր Ուսմունքի էությունը շատ պարզ է: Սակայն այդ էությունը հասկանալու համար պետք է ունենալ որոշակի էներգետիկական մակարդակ:
Սխալ նախընտրանքների պատճառով դուք ստեղծում եք կարմա կամ էներգետիկական պատնեշ, որը ձեզ հեռացնում է Մեր աշխարհից:
Այս փուլի ձեր խնդիրն է՝ վերադառնալ գիտակցության աստվածային վիճակներին:
Ձեռնադրումների Ուղին բաց է բոլոր այն հոգիների համար, որոնք հավատարիմ են Աստծուն և Վեհապետներին:
Իմ այս Ուղերձին հատկացված աստվածային Ողորմածությունն սպառված է, և Ես ձեզ հրաժեշտ եմ տալիս:
Միայն մարդկության նկատմամբ իմ Սերը թույլ տվեց, որ դրսևորվի այս Ուղերձի փոխանցման հրաշքը:

ԵՍ ԵՄ Մայտրեյան

Տատյանա Միկուշինա, 2018 թ.
թարգմանեց Խ. Մանասելյանը 

воскресенье, 4 ноября 2018 г.

ԱԹԵՆԱՍ ՊԱԼԼԱՍԻ ՓՈՔՐ ՎԱՐԴԱՐԱՆ - Ուսմունք արդարացի և անարդարացի պատերազմների մասին


Աթենաս Պալլասի փոքր
Վարդարան

Ուսմունք արդարացի և անարդարացի պատերազմների մասին
 
(համառոտ Վարդարան՝ Աթենաս Պալլասի 2015 թ-ի դեկտեմբերի 22-ի թելադրության հիման վրա)
 
Հանուն Հոր, Մոր, Որդու և Սուրբ Հոգու:
Ամեն
 
Հավատո Հանգանակ
Հավատում եմ Միասնական Աստծուն՝
Երկնքի ու Երկրի Արարչին,
որ ներկա է համայն Կյանքում:
Հավատում եմ Նրա Օրենքի արդարությանը,
և հնազանդորեն ենթարկվում եմ
Նրա Օրենքի Իմաստությանը:
Հավատում եմ Երկնքի Արքայությանը՝
ինչպես Երկրի վրա, այնպես էլ Երկնքում:
Հավատում եմ Աստծո Միասնությանը՝
Հոր, Մոր, Որդու և Սուրբ Հոգու:
Ամեն
 
Հայր մեր
Հայր մեր, որ Երկնքում ես,
սուրբ լինի Քո Անունը.
քո Թագավորությունը գա.
Քո Կամքը լինի Երկրի վրա, ինչպես որ Երկնքում է.
մեր ամենօրյա հացը տուր մեզ այսօր,
և ներիր մեր մեղքերը,
ինչպես որ մենք ենք ներում մեզ պարտք եղողներին.
և մի տանիր մեզ փորձության,
այլ փրկիր մեզ չարից,
քանզի Քոնն է արքայությունը
և զորությունը և փառքը հավիտենական.
Ամեն
 
Աստվածամայր
Ցնծա՛, Սուրբ Կույսդ Աստվածամայր,
Բարեշնորհ Մարիամ,
Տերը Քեզ հետ է.
օրհնյալ ես Դու կանանց մեջ,
և օրհնյալ է պտուղը որովայնիդ,
քանզի ծնեցիր մեր հոգիների Փրկչին:
 
Փառք Հորը և Որդուն և Սուրբ Հոգուն և Աստվածամորը,
այժմ և միշտ հավիտյանս: Ամեն

1. ԵՍ ԵՄ Աթենաս Պալլասը: Ես Կարմայական Վարչության անդամ եմ: Ինձ նաև գիտեն որպես Ճշմարտության Աստվածուհի: Վաղ անցյալում հատուկ իմ պատվին կառուցված տաճարներում մարդիկ պաշտում էին ինձ: Դա հինավուրց ժամանակներում էր, իմ սիրելի Հելլադայում: Իսկ հիմա ես կամենում եմ ձեզ հիշեցնել, որ ես նաև արդարացի պատերազմների հովանավորն եմ:

Աստվածամայր

2. Ձեր աշխարհում ամեն ինչ երկդիմի բնույթ ունի: Ուստի, որքան էլ ձեզ համար տարօրինակ թվա ինձնից սա լսելը, անարդարացի պատերազմներից զատ կան նաև պատերազմներ, որոնք արդարացի բնույթ ունեն: Հետևաբար նախքան այս կամ այն պատերազմին մասնակցելը հարկավոր է շատ լավ կշռադատել այն շարժառիթները, որոնցով առաջնորդվում եք դուք և այն մարդիկ, ովքեր իշխանության կրող են և որոշում են ընդունում պատերազմ սկսելու մասին:

Աստվածամայր

3. Նախ և առաջ դուք պետք է հասկանաք՝ այդ պատերազմով շահադիտական նպատակնե՞ր եք հետապնդում, թե՞ պաշտպանում եք ձեր հողը, ձեր տունն ու ընտանիքն արտաքին թշնամուց, որը ձեզ սպառնում է և հարվածներ հասցնում ձեր հայրենիքին: Շարժառիթը կարևոր է պատերազմի մասնակցող ամեն մի առանձին ռազմիկի համար: Եթե կռվին մասնակցելու գնացող մարդու շարժառիթը շահադիտական է, ապա պատերազմին մասնակցելը նրա համար հավասարազոր է ոչ ճիշտ գործողության կարմայի կուտակման: Շահադիտական շարժառիթ կարող են ծառայել փողը, իշխանությունը, կոչումը կամ պաշտոնը, ինչպես նաև ռազմավարը:

Աստվածամայր

4. Կարմայի օրենքը համայն Տիեզերքի բարդագույն օրենքներից մեկն է: Այդ պատճառով եկեք պարզենք, թե անարդարացի պատերազմին մասնակցելն ինչպես է անդրադառնում մասնակից երկրի և դրա մարդկանց վրա: Իհարկե, ցանկացած պատերազմի ընթացքում բռնություն է կիրառվում, և մարդիկ են զոհվում: Ուստի կարևոր է հասկանալ, թե ինչ կարմա է ձեռք բերում անարդարացի պատերազմ վարող երկիրը:

Աստվածամայր

5. Անարդարացի պատերազմի ամեն մի մասնակից կարմայի իր բաժինն է ունենում: Բայց ամեն մի այդպիսի պատերազմի մասնակից նաև մայր ու հարազատներ ունի: Նրա ամբողջ ընտանիքը և նույնիսկ հեռավոր հարազատներն իրենց վրա են վերցնում անարդարացի պատերազմին մասնակցողի կատարած սպանությունների ու ավերածությունների կարման: Արդյունքում թուլանում է նրա ընտանիքն ու ամբողջ տոհմը, ինչը կարող է տոհմի ֆիզիկական ու մտավոր այլասերման պատճառ դառնալ:

Աստվածամայր

6. Այդպիսով, անարդարացի պատերազմի կարման ազդում է նույնիսկ այն մարդկանց վրա, ովքեր հեռու են զինված հակամարտությանն անմիջականորեն մասնակցելուց: Բացի այդ, կա նաև անարդարացի պատերազմին մասնակցող ամբողջ երկրի կարման: Այն ընկնում է տվյալ երկրի ամբողջ բնակչության ուսերին և բախշվում հասարակության բոլոր անդամների միջև: Ոպես կանոն, դա հանգեցնում է տվյալ երկրին հատկացվող Աստծո էներգիայի հոսքի դադարեցմանը: Աստծո էներգիայի անբավարար լինելը դրսևորվում է որպես առատության պակաս, սով, տվյալ երկրի բնակչության մի զգալի մասի հոգեկան խանգարումներ՝ շիզոֆրենիա, դիվահարություն, ընկճվածություն, ինքնասպանության  հակում, ագրեսիա:

Աստվածամայր

7. Իհարկե, անարդարացի պատերազմի կարմայի մեծ մասն ընկնում է այն մարդկանց ուսերին, որոնք նման պատերազմ սկսելու որոշում են կայացնում: Սակայն, ինչպես վերն ասացի, կարմայական բեռից բաժին է հասնում նաև այդ երկրում ապրող ամեն մի բնակչի: Քանզի ոչ մի պատերազմ չի կարող կայանալ, եթե չլինեն այն մարդիկ, որոնք համաձայնվում են մասնակցել նման պատերազմի՝ հանուն անձնական շահի, թալանի կամ էլ հանուն կենդանի թիրախների վրա իրենց սպանելու հմտությունները կատարելագործելու:

Աստվածամայր

8. Առողջ հասարակությունը երբեք թույլ չի տա, որ իրեն ներգրավեն անարդարացի պատերազմի մեջ, քանի որ շատ լավ գիտակցում է, որ այդպիսի պատերազմին մասնակցելը պատասխանատվություն է դնում իր հետագա սերունդների ուսերին:

Աստվածամայր

9. Իսկ հիմա խոսենք արդարացի պատերազմի մասին: Եթե ռազմիկը մարտի է գնում իր երկիրը, հողը և ընտանիքը պաշտպանելու նպատակով և չունի շահադիտական մղումներ, եթե անշահախնդրորեն պատրաստ է իր կյանքը զոհել հանուն իր երկրի բարեկեցության, ապա այդ գործողությունն արդար է համարվում, և անգամ նրա զոհվելը ոչ թե թուլացնում է նրա ընտանիքն ու տոհմը, այլ, ընդհակառակը, հարստացնում է նոր էներգիայով:

Աստվածամայր

10. Հանուն մերձավորների ինքնազոհաբերման գնալը կարող է բռնություն չդիտվել այն դեպքում, եթե մեկը պատրաստ է կենդանի վահանի դեր կատարել հարձակվողի ու իր մերձավորների միջև: Ինքնազոհաբերության այդ բարձրագույն գործողությունը բարի կարմա է ստեղծում ամբողջ տոհմի և երկրի համար: Իմ այսօրվա Ուղերձի նպատակն էր բացատրություններ տալ արդարացի և անարդարացի պատերազմների մասին: Ես կարծում եմ, որ աշխարհում ներկայումս հաստատված պայմաններում իմ այս Ուսմունքն օգտակար կլինի ձեզ համար, և դուք կկարողանաք այն կիրառել ձեր կյանքում: ԵՍ ԵՄ Աթենաս Պալլասը:

Աստվածամայր

Փառք Հորը և Որդուն և Սուրբ Հոգուն և Աստվածամորը,
այժմ և միշտ հավիտյանս: Ամեն